NL 
EN
 |
 |
Toen Mijn echtgenote en ik in 1981 onze intrek namen in ons nieuwe huis besloten we al vlug om een hond te nemen. Patricia (mijn echtgenote) wou een engelse Cocker Spaniel, maar daar had ik dan weer niet veel zin in. Tot ik in een hondenboek de foto zag van een dalmatiër. Ik was meteen verloren want zoiets zag je niet elke dag, voor mij toen werkelijk iets speciaals, dat zou het worden.
Via een hondenmagazine kwamen we bij een gelegenheidsfokker terecht. Zij zou zoals later zou blijken slechts een nestje fokken. Hier kochten we onze eerste teef GIBA (roepnaam CORA ). Zij werd geboren uit (Van Dallydis Diana x Ch. Fan Fan Plum Pudding). Fan Fan was toen pas 1 jaar oud en nog onbekend, hij zou later uitgroeien tot een groot kampioen. Toen Giba 1 jaar oud was en we een hondententoonstelling bezochten wilden we dit met onze hond ook wel eens proberen. We waren toen reeds lid van de Belgische club voor Dalmatische honden waarvan ik het jaar nadien bestuurslid zou worden. Vanaf 1983 met een kleine onderbreking van twee jaar ben ik dat nog steeds. Onze eerste tentoonstelling was de clubmatch te Vilvoorde. Giba werd tweede in de jeugdklas. Van toen af had de kynologenmicrobe ons goed te pakken en begonnen we veel tentoonstellingen te doen. Ik moet zeggen dat ik met mijn eerste hond veel geluk heb gehad, ik kende toen niets van dalmatische honden en slaagde er met haar toch in om de titels van Belgisch, Frans, Duits, VDH en Internationaal kampioen te behalen. Zij was een heel lieve hond, en de achtergrond die op mijn site te zien is, is gemaakt aan de hand van een van haar foto's. Giba kreeg 4 nesten, er gingen pups van haar naar Frankrijk, Nederland, België en Zwitserland. Verschillende werden nationaal of internationaal kampioen.
Ondertussen was bij ons een nieuwe pup gearriveerd, Irdally's Iron Image. Geboren uit de combinatie (Ch. Irdally's Arlette x Ch. Fan Fan Plum Pudding). Iron bracht het tot Belgisch en Internationaal kampioen.
Uit het derde nest van Giba hield ik zelf een reu, Mastermind of the Green Garden, Of the Green Garden is mijn kennelnaam, maar dat had u ook al wel begrepen. Master zoals wij hem noemden werd geboren uit (Ch. Giba x Retma Special Envoy). Bond zoals Retma werd genoemd was geïmporteerd uit Australië door de familie De Ridder-Onghena en heeft het ras volgens mij weer aan een goede voorhand geholpen. Hij had bovendien een schitterend karakter. Het zag ernaar uit dat Master een mooie schowcarriëre beschoren was, hij behaalde al vlug enkele CAC's en CACIB's. Tot voor hem het noodlot toesloeg op tweejarige leeftijd. Master bleek aan lymfeklierkanker te lijden en hulp kon niet meer baten. Hij overleed dus op zeer jonge leeftijd. Ik moet zeggen dat dit feit een donkere periode inluidde in mijn dalmatiërgeschiedenis. De fut was eruit voor een ganse tijd, ik was mijn eerste zelfgefokte hond met een prachtkarakter kwijt. Ik kan wel zeggen dat ik op dat ogenblik mijn beste vriend verloren heb.
Enige tijd later ben ik dat kynologische cursussen gaan volgen en heb dan in 1991 mijn keurmeestersexamen afgelegd voor het dalmatisch ras. Ondertussen heb ik twintig jaar ervaring met dit ras. In de zomer van 1998 kocht ik opnieuw een teefje, Domani's Xpepper, zij werd geboren uit de combinatie (Ch. Irdally's Nymphy x Ch. Blythes Balou van Erasmushoeve). Pepper zoals wij haar noemen heeft ondertussen enkele CAC's en CACIB's behaald zoals u elders op mijn site kunt zien. Zij won in Oostende zelfs groep 6 en werd 10e beste hond van de tentoonstelling.
Pepper kreeg tot nu toe drie nestjes waaruit wij een reu aanhielden Buster of The Green Garden. Het was niet de bedoeling dat Buster bij ons zou blijven. Buster is een schat van een hond, de gemakkelijkste in ons huis, vanuit zijn mand overziet hij rustig alles maar hij is ook steeds klaar voor een wandeling. Op tentoonstellingsgebied scoort hij hoge ogen, hij is op driejarige leeftijd reeds Belgisch, Nederlands en Internationaal kampioen. Begin 2005 werd hij Europasieger 2005 en een week later won hij de clubshow in Alpen Duitsland.
Ondertussen hebben wij sinds een jaar ook een geïmporteerd teefje uit Engeland van bij Mevrouw Stephanie Yates, Caprilli's coton Candy, gefokt uit een zweedse moeder en een Estlandse vader (Jilloc's Fancy me at Milvieuw & Ch. Alphadirato Copyright) Candy is een echte spring in het veld die weet wat ze wil en o wee als ze het niet krijgt, het is ons geraden om haar dan in het oog te houden want dan durft ze wel eens deugnieterij uitrichten. Ze praat ook veel, als je haar negeert begint ze te blaffen en kabaal te maken tot je terug aandacht aan haar schenkt.